Powojniki odmiany łatwe w uprawie gwarantują niezwykły sukces a uprawa i decyzja jak ciąć taki clematis to czysta przyjemność

Pamiętam to jak dziś. Był chłodny, kwietniowy poranek, kiedy moja sąsiadka, zapalona ogrodniczka pani Krysia, stała nad płotem ze łzami w oczach. W dłoniach trzymała zwiędnięte, smętne pędy swojego najnowszego nabytku – drogiego, wielkokwiatowego powojnika, który miał być dumą jej ogrodu. „Panie Macieju, ja już nie mam siły do tych pnączy. Podlewam, chucham, dmucham, a to znowu padło!” – żaliła się, patrząc na uschniętą roślinę. Uśmiechnąłem się wtedy ciepło, przeskoczyłem przez niski murek i powiedziałem: „Krysiu, problem nie leży w twoich rękach, ale w genetyce rośliny. Zaufaj mi, posadzimy coś, co przetrwa nawet koniec świata”. Przyniosłem jej z mojej szkółki sadzonkę odmiany 'Polish Spirit’. Pokazałem, jak sadzić, wytłumaczyłem, jak przycinać powojniki, i kazałem zapomnieć o nadmiernej trosce. Dzisiaj, po kilku latach, jej ogrodzenie to jedna wielka, fioletowa ściana gęstych kwiatów, a ona sama uchodzi na osiedlu za ekspertkę. Ogród to nie miejsce na frustracje. To przestrzeń, w której natura powinna współpracować z nami, a nie przeciwko nam. Zaparzcie sobie dobrej herbaty, bo zabieram Was w fascynującą podróż do świata pnączy, które wybaczą Wam niemal każdy błąd.

Spis treści (rozwiń)

• Wymarzony powojnik i jego bezproblemowa uprawa wokół tarasu na długie lata
• Każda niezawodna odmiana idealnie nadaje się na słoneczne oraz zacienione ogrodzenie
• Profesjonalne sadzenie wprost do gruntu buduje mocny system korzeniowy na starcie
• Jak bezstresowo przycinać wieloletnie pnącze aby nie uszkodzić młodych i delikatnych pąków
• Mój test uświadamia jak drastycznie ciąć clematis aby zbudować solidny krzew
• Piękny clematis zamieni Twój przydomowy ogród w prawdziwą lawinę kwitnących dzwonków
• Prawidłowa uprawa sprawia że wyselekcjonowana odmiana rośnie niezwykle dynamicznie oraz bardzo zdrowo
• Tradycyjny powojnik czy nowoczesne pnącze na siatkę i wysokie przęsła ogrodzeniowe
• Kiedy dokładnie sadzenie w przygotowany grunt daje najlepsze rezultaty dla ulistnionych sadzonek
• Zobacz jak prawidłowo przycinać stary krzew zyskując ogromną burzę pięknych i kolorowych kwiatów
• W którym miesiącu najbezpieczniej ciąć clematis by perfekcyjnie przygotować piękny kwitnący ogród
• Ekstremalnie łatwa uprawa sprawi że z pewnością pokochasz każdy powojnik w swojej przydomowej przestrzeni
• Włoskie mieszańce botaniczne wykazują niesamowitą odporność na groźnego grzyba powodującego nagłe więdnięcie
• Radykalne strzyżenie wczesnowiosenne buduje fantastyczną formę tych wszystkich niesamowicie zachwycających pnących roślin
• Legendarne polskie selekcje pewnego zakonnika przetrwają najsurowsze mrozy bez stosowania specjalnego zimowego okrywania
• Alpejskie gatunki wczesnokwitnące doskonale radzą sobie w ekstremalnie niskich temperaturach chłodnego otoczenia
• Dlaczego całkowity brak wiosennego skracania pędów jest prawdziwym kluczem do ostatecznego sukcesu tych mrozoodpornych cudów
• Płożące byliny zupełnie pozbawione organów czepnych stanowią fantastyczną alternatywę na wszystkie trudne i problematyczne rabaty
• Głębokość umieszczania bryły korzeniowej w ziemi wprost decyduje o wieloletnim przetrwaniu całej wielobarwnej rośliny
• Kiedy mądrze zakopać sadzonkę znacznie niżej a kiedy bezpiecznie pozostawić ją na pierwotnym poziomie gruntu
• Obalam popularny ogrodniczy mit dotyczący koniecznego zacieniania podstawy u tych zjawiskowych i bardzo obficie kwitnących pnączy
• Dawna apteczna receptura z nadmanganianem potasu i czosnkiem błyskawicznie ratuje uszkodzone i nagle więdnące łodygi
• Babciny patent ze skórkami bananów szybko dostarcza potasu gwarantując widowiskową kaskadę niesamowicie kolorowych dzwoneczków
• Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
• Który powojnik jest najłatwiejszy w uprawie?
• Kiedy najlepiej sadzić powojniki do gruntu?
• Czego nie lubi powojnik?
• Który powojnik najdłużej kwitnie?

Wymarzony powojnik i jego bezproblemowa uprawa wokół tarasu na długie lata

W powszechnej świadomości utarło się, że powojnik (Clematis) to roślina kapryśna, podatna na choroby i wymagająca skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych. Jako botanik i wieloletni praktyk muszę stanowczo obalić ten mit. Ten błąd poznawczy wynika z faktu, że w centrach ogrodniczych najczęściej kusi nas wielkokwiatowy powojnik wcześnie kwitnący (tzw. Grupa 2). Owszem, odmiany takie jak 'Nelly Moser’, 'Piilu’, 'The President’, 'Miss Bateman’, 'Multi Blue’ czy 'Duchess of Edinburgh’ mają gigantyczne, zjawiskowe kwiaty, ale genetycznie są bardzo wrażliwe na błędy w uprawie. Jeśli szukamy roślin bezobsługowych, musimy przenieść naszą uwagę na inne grupy botaniczne.

Każda niezawodna odmiana idealnie nadaje się na słoneczne oraz zacienione ogrodzenie

Kluczem do ostatecznego sukcesu jest dobór gatunku do stanowiska. Większość powojników doskonale radzi sobie w miejscach słonecznych, ale jeśli dysponujecie półcieniem, wcale nie musicie rezygnować z burzy kwiatów. Alpejski powojnik botaniczny czy powojniki z grupy Viticella świetnie odnajdą się w warunkach, gdzie słońce operuje tylko przez kilka godzin dziennie. W zależności od odmiany, pnącza te potrafią rozświetlić nawet ciemniejsze zakątki ogrodu, czepiając się podpór za pomocą ogonków liściowych.

Profesjonalne sadzenie wprost do gruntu buduje mocny system korzeniowy na starcie

Wielu początkujących ogrodników pyta mnie, kiedy sadzić powojniki do gruntu. Najlepszy czas to wczesna wiosna (od kwietnia) lub wczesna jesień. Ziemia jest wtedy naturalnie wilgotna, co ułatwia ukorzenianie. Pamiętajcie, że te rośliny nienawidzą „mokrych stóp”. Gleba powinna mieć odczyn obojętny do lekko kwaśnego (pH 6.0 – 7.0). Jeśli w Waszym ogrodzie dominuje ciężka glina, bezwzględnie musicie wykonać na dnie dołu warstwę drenażu z keramzytu lub grubego żwiru. Brak tlenu w strefie korzeniowej to najszybsza droga do utraty rośliny.

Jak bezstresowo przycinać wieloletnie pnącze aby nie uszkodzić młodych i delikatnych pąków

Cięcie powojników spędza sen z powiek wielu amatorom. „Jak ciąć powojniki, żeby nie zepsuć?” – to najczęstsze pytanie, jakie dostaję na blogu. Odpowiedź jest prosta: wybierajcie odmiany z grupy 3 (cięcie silne) lub grupy 1 (brak cięcia). Odmiany łatwe w uprawie kwitną zazwyczaj na pędach tegorocznych, co oznacza, że wiosną możecie po prostu ściąć wszystko nisko nad ziemią, nie martwiąc się, gdzie znajdują się pąki kwiatowe z poprzedniego sezonu.

Mój test uświadamia jak drastycznie ciąć clematis aby zbudować solidny krzew

Ostatnio czytałem na jednym z forów dyskusyjnych, że powojniki należy traktować z ogromną delikatnością. Nic bardziej mylnego! W moim ogrodzie testowałem radykalne cięcie na odmianach z grupy włoskiej. Wziąłem ostry sekator i w lutym ściąłem potężny, splątany krzew na wysokość zaledwie 30 centymetrów od ziemi. Serce trochę bolało, ale wiedziałem, co robię. Efekt? W maju roślina wypuściła kilkanaście grubych, witalnych pędów, a w lipcu nie było widać liści spod setek kwiatów.

Piękny clematis zamieni Twój przydomowy ogród w prawdziwą lawinę kwitnących dzwonków

Gdy zdecydujecie się na powojniki botaniczne lub bylinowe, Wasz ogród przejdzie transformację. Zamiast kilku ogromnych kwiatów, otrzymacie setki mniejszych, często dzwonkowatych lub gwiaździstych kwiatuszków, które utrzymają się na roślinie od wczesnego lata aż do późnej jesieni. Często powtarzają kwitnienie, tworząc niesamowity spektakl barw.

Prawidłowa uprawa sprawia że wyselekcjonowana odmiana rośnie niezwykle dynamicznie oraz bardzo zdrowo

Zdrowy system korzeniowy to podstawa. Jeśli na etapie sadzenia zadbacie o odpowiednie podłoże i dodatek nawozu o spowolnionym działaniu, roślina będzie mogła się wspinać w niesamowitym tempie. Niektóre pnące odmiany potrafią w jednym sezonie przyrosnąć o 2-3 metry, błyskawicznie okrywając pergole, trejaże czy brzydkie mury.

Tradycyjny powojnik czy nowoczesne pnącze na siatkę i wysokie przęsła ogrodzeniowe

Zastanawiacie się pewnie, jaki powojnik szybko rośnie i nada się na ogrodzenie? Zdecydowanie polecam odejść od tradycyjnych, wielkokwiatowych kapryśników na rzecz nowoczesnych, sprawdzonych selekcji. Jeśli chcecie osłonić się od sąsiadów, potrzebujecie rośliny, która tworzy gęstą masę zieleni. Świetnie sprawdzi się tu powojnik tangucki (Clematis tangutica) o żółtych, latarniowatych kwiatach, czy też niezwykle żywotny Clematis montana (powojnik górski), choć ten drugi polecam raczej do cieplejszych rejonów kraju, gdyż w ostre zimy potrafi przemarznąć.

Kiedy dokładnie sadzenie w przygotowany grunt daje najlepsze rezultaty dla ulistnionych sadzonek

Z mojego doświadczenia wynika, że ulistnione sadzonki powojników najlepiej sadzić w drugiej połowie maja, gdy minie ryzyko późnych przymrozków, lub na przełomie sierpnia i września. Ziemia jest wtedy nagrzana, co stymuluje korzenie do szybkiej pracy przed nadejściem zimy.

Zobacz jak prawidłowo przycinać stary krzew zyskując ogromną burzę pięknych i kolorowych kwiatów

Stare, zaniedbane powojniki mają tendencję do „łysienia” od dołu. Cała masa zieleni i pąki kwiatowe znajdują się na wysokości dwóch metrów, a dół to plątanina suchych, kruchych pędów. Aby to naprawić, musimy wykonać cięcie odmładzające. Tniemy bez litości, około 30-40 cm nad ziemią. Zmusimy w ten sposób uśpione pąki u nasady krzewu do wybicia na nowych przyrostach.

W którym miesiącu najbezpieczniej ciąć clematis by perfekcyjnie przygotować piękny kwitnący ogród

Złota zasada w moim ogrodzie: sekatory idą w ruch pod koniec lutego lub na początku marca, gdy tylko ustąpią najsilniejsze mrozy, a pąki zaczynają lekko nabrzmiewać. To idealny moment, by roślina nie traciła soków życiowych (tzw. płaczu wiosennego), a my wyraźnie widzimy, co jest żywe, a co uschnięte.

Ekstremalnie łatwa uprawa sprawi że z pewnością pokochasz każdy powojnik w swojej przydomowej przestrzeni

Aby ułatwić Wam start, przygotowałem instrukcję, którą od lat przekazuję moim znajomym. To absolutny fundament sukcesu. Jeśli zrobicie to dobrze, późniejsza pielęgnacja ograniczy się do podziwiania kwiatów i ewentualnego podlewania w czasie suszy.

1. Krok 1: Wybór i przygotowanie stanowiska. Wykop dół o wymiarach 60x60x60 cm. Na dno wrzuć 10-15 cm warstwę drenażu (keramzyt, gruz ceglany, grubszy żwir). To zabezpieczy korzenie przed gniciem.
2. Krok 2: Przygotowanie żyznego podłoża. Ziemię z wykopu wymieszaj z dobrze przerobionym kompostem lub obornikiem granulowanym. Powojniki to żarłoczne rośliny, potrzebują startowej dawki energii.
3. Krok 3: Namoczenie bryły korzeniowej. Przed wyjęciem z doniczki, zanurz całą bryłę korzeniową w wiadrze z wodą na około 10-15 minut, aż przestaną wydobywać się pęcherzyki powietrza.
4. Krok 4: Ustalenie głębokości sadzenia. To najważniejszy punkt! Zależnie od grupy (o czym dokładnie piszę w dalszej części artykułu), umieść roślinie w dole na odpowiedniej głębokości.
5. Krok 5: Zasypywanie, uciskanie i podlewanie. Delikatnie zasyp dół przygotowaną mieszanką, ugnieć ziemię wokół rośliny formując niewielką misę, a następnie bardzo obficie podlej (nawet 10 litrów wody na krzew).

Włoskie mieszańce botaniczne wykazują niesamowitą odporność na groźnego grzyba powodującego nagłe więdnięcie

Największym koszmarem ogrodnika jest uwiąd powojnika, wywoływany przez grzyba Ascochyta clematidina. Atakuje on nagle – jednego dnia roślina pięknie rośnie, następnego wszystkie pędy smętnie zwisają i zasychają.

Odpowiedzią natury na ten problem są powojniki z grupy Viticella (powojniki włoskie). Są one genetycznie odporne na tego patogena! To prawdziwy kręgosłup bezstresowego ogrodu.

Radykalne strzyżenie wczesnowiosenne buduje fantastyczną formę tych wszystkich niesamowicie zachwycających pnących roślin

Grupa Viticella kwitnie wyłącznie na pędach tegorocznych. Oznacza to, że nie musimy martwić się o to, czy zima zniszczyła zeszłoroczny przyrost. Wiosną tniemy je silnie (Grupa 3), zostawiając zaledwie 2-3 pary pąków (około 20-50 cm od ziemi). Roślina odbuduje się w mgnieniu oka, tworząc gęstą ścianę liści i kwiatów.

Legendarne polskie selekcje pewnego zakonnika przetrwają najsurowsze mrozy bez stosowania specjalnego zimowego okrywania

Nie mogę w tym miejscu nie wspomnieć o wybitnej postaci polskiego ogrodnictwa – bracie Stefanie Franczaku, jezuicie, który w swoim klasztornym ogrodzie w Warszawie wyhodował ponad 80 niesamowitych odmian powojników. Jego selekcje to absolutne hity na całym świecie. Odmiana 'Polish Spirit’ o aksamitnych, ciemnofioletowych kwiatach, czy 'Warszawska Nike’ i jasnoniebieska 'Emilia Plater’ to rośliny „nie do zdarcia”. Zostały nagrodzone prestiżowym AGM (Award of Garden Merit) przez brytyjskie RHS. Wytrzymują spadki temperatur typowe dla stref 3-4 USDA, więc zima im absolutnie niestraszna. Inne wspaniałe, sprawdzone odmiany z tej grupy to 'Etoile Violette’, 'Ville de Lyon’ czy piękna 'Comtesse de Bouchaud’.

Alpejskie gatunki wczesnokwitnące doskonale radzą sobie w ekstremalnie niskich temperaturach chłodnego otoczenia

Jeśli należycie do osób bardzo niecierpliwych i chcecie, aby Wasz ogród zakwitł jako pierwszy w okolicy, musicie poznać powojniki botaniczne z grupy Atragene (wywodzące się od Clematis alpina i Clematis macropetala). To prawdziwi „Mistrzowie Mrozu”. Kwitnące wiosną (często już w kwietniu), wytwarzają urocze, zwisające dzwoneczki. Po przekwitnięciu nie tracą uroku, gdyż tworzą puszyste, jedwabiste owocostany, które zdobią krzew aż do zimy.

Dlaczego całkowity brak wiosennego skracania pędów jest prawdziwym kluczem do ostatecznego sukcesu tych mrozoodpornych cudów

Powojnik alpejski kwitnie na pędach zeszłorocznych. Dlatego stosujemy tu cięcie z Grupy 1 – czyli w zasadzie jego brak! Nie obcinamy ich wcale. Jedynie w sytuacji, gdy roślina zbytnio się rozrośnie i wejdzie na rynny czy dach, możemy ją lekko skorygować, ale robimy to wyłącznie latem, tuż po kwitnieniu. Moje ulubione odmiany z tej grupy to granatowa 'Pamela Jackman’ oraz wyhodowana przez dr. Marczyńskiego 'Pink Swing’, która jako jedna z nielicznych posiada pełne kwiaty pachnące… grejpfrutem!

Płożące byliny zupełnie pozbawione organów czepnych stanowią fantastyczną alternatywę na wszystkie trudne i problematyczne rabaty

A co powiecie na powojnik, który nie jest pnączem? Grupa Integrifolia (powojniki bylinowe) to absolutny fenomen. Rośliny te nie posiadają ogonków czepnych. Zamiast piąć się po podporach, zachowują się jak klasyczna bylina – płożą się po ziemi, tworząc wspaniałe rośliny okrywowe, lub swobodnie przerastają przez inne krzewy (np. róże czy iglaki). Na zimę ich część nadziemna całkowicie zamiera, więc wiosną po prostu wycinamy suche badyle przy samej ziemi. Absolutną rekordzistką jest tu odmiana 'Arabella’, która kwitnie nieprzerwanie od czerwca do października, zmieniając kolor kwiatów z głębokiego fioletu na pastelowy błękit.

Głębokość umieszczania bryły korzeniowej w ziemi wprost decyduje o wieloletnim przetrwaniu całej wielobarwnej rośliny

Teraz zdradzę Wam najważniejszy sekret z mojego ogrodniczego notatnika. To informacja, której często brakuje na etykietach w marketach, a która decyduje o życiu lub śmierci Waszej sadzonki.

Kiedy mądrze zakopać sadzonkę znacznie niżej a kiedy bezpiecznie pozostawić ją na pierwotnym poziomie gruntu

Istnieją dwie skrajnie różne szkoły sadzenia, zależne od wybranej grupy:

• Zasada dla powojników wielkokwiatowych i grupy Viticella: Sadzimy je zawsze o 5 do 10 cm głębiej, niż rosły w doniczce produkcyjnej! Dlaczego? Ponieważ zakopanie dolnych, uśpionych pąków w ziemi chroni je przed mrozem i uwiądem. Nawet jeśli część nadziemna zginie porażona grzybem, roślina odbije z pąków ukrytych bezpiecznie pod ziemią.
• Zasada dla powojników botanicznych (Grupa Atragene): Sadzimy je dokładnie na tym samym poziomie, na którym rosły w doniczce (ewentualnie 1 cm głębiej). Zbyt głębokie posadzenie powojnika alpejskiego doprowadzi do uduszenia i zagniwania szyjki korzeniowej.

Obalam popularny ogrodniczy mit dotyczący koniecznego zacieniania podstawy u tych zjawiskowych i bardzo obficie kwitnących pnączy

Z pewnością słyszeliście starą ogrodniczą mantrę: „Powojnik musi mieć głowę w słońcu, a nogi w cieniu”. Przez to zdanie ludzie masowo sadzą tuż przy podstawie powojników gęste byliny lub ekspansywne krzewy. To gigantyczny błąd! Powojnik nie potrzebuje fizycznego cienia dla samej zasady – on potrzebuje chłodnej i wilgotnej gleby. Sadząc obok niego inne, żarłoczne rośliny kwitnące, tworzymy mu potężną konkurencję o wodę i składniki pokarmowe. Zamiast tego, wokół rośliny zastosujcie grube ściółkowanie korą sosnową, jasnym żwirem, albo po prostu połóżcie od południowej strony duży, płaski kamień lub ceramiczną dachówkę. Ziemia pozostanie chłodna, a roślina nie będzie musiała walczyć o przetrwanie.

Dawna apteczna receptura z nadmanganianem potasu i czosnkiem błyskawicznie ratuje uszkodzone i nagle więdnące łodygi

Kiedy zauważycie, że Wasz clematis nagle zwiesza pędy, a na liściach nie ma śladu takich problemów jak mączniak prawdziwy czy szkodniki, to znak, że zaatakował uwiąd. Zanim sięgnięcie po ciężką chemię (jak preparaty Switch czy Topsin), polecam starą, sprawdzoną metodę szkółkarzy. Wycinamy porażony pęd aż do samej ziemi (narzędzie po cięciu dezynfekujemy!). Następnie przygotowujemy miksturę: w 5-10 litrach wody rozpuszczamy 5 do 8 tabletek nadmanganianu potasu (Kalium hypermanganicum, do kupienia w aptece) i dodajemy kilka zgniecionych ząbków czosnku. Takim fioletowym roztworem obficie podlewamy podstawę rośliny. Nadmanganian silnie utlenia i odkaża glebę, a fitoncydy i siarka z czosnku działają grzybobójczo.

Babciny patent ze skórkami bananów szybko dostarcza potasu gwarantując widowiskową kaskadę niesamowicie kolorowych dzwoneczków

Aby powojniki obficie kwitły, potrzebują potasu. Zamiast sypać garściami sztuczne nawożenie powojników, stosuję w moim ogrodzie stary, babciny patent. Skórki od bananów kroję na kawałki, zalewam wodą w wiadrze i odstawiam na 2-3 dni. Powstałym ekstraktem (rozcieńczonym z wodą 1:1) podlewam pnącza. Można też po prostu zakopać pokrojoną skórkę pod warstwą ściółki. To naturalny „dopalacz”, który nie niesie ryzyka przenawożenia i zasolenia gleby, a efekty w postaci ogromnej ilości pąków kwiatowych zobaczycie bardzo szybko.

Problem w uprawie	Diagnoza / Przyczyna	Rozwiązanie eksperckie i domowe
Nagłe więdnięcie całych pędów (szczyt zwiesza się w dół), liście czernieją.	Uwiąd powojnika (infekcja grzybem Ascochyta clematidina).	Natychmiastowe wycięcie chorych pędów do zdrowej tkanki (nawet do ziemi). Podlanie roztworem nadmanganianu potasu z czosnkiem lub oprysk fungicydem (np. Switch).
Biały, mączystego nalotu na wierzchniej stronie liści.	Mączniak prawdziwy (choroba grzybowa wywołana złą cyrkulacją powietrza).	Zapewnienie przewiewu (przerzedzenie pędów). Oprysk preparatami siarkowymi lub domowy oprysk z mleka i wody (w proporcji 1:10) w celu zmiany pH na liściu.
Roślina rośnie bujnie w liście, ale brak kwitnienia lub jest ono bardzo słabe.	Niewłaściwe cięcie (np. ścięcie wiosną odmiany z Grupy 1 lub 2), głęboki cień, lub brak potasu w glebie.	Weryfikacja grupy cięcia danej odmiany. Zastosowanie nawozu bogatego w potas i fosfor (np. gnojówka ze skórek banana) na przełomie maja i czerwca.
Usychanie i żółknięcie dolnych liści na pędach.	Naturalne starzenie się fizjologiczne, brak światła u dołu lub silny „stres wodny” (przesuszenie korzeni).	Pamiętać o regularnym podlewaniu (nie moczyć liści!). Zastosowanie grubej warstwy ściółki wokół podstawy, aby zatrzymać wilgoć w podłożu.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Który powojnik jest najłatwiejszy w uprawie?

Zdecydowanie najłatwiejsze w uprawie są powojniki z grupy Viticella (powojniki włoskie), a absolutnym liderem jest polska odmiana 'Polish Spirit’. Są one genetycznie odporne na uwiąd powojnika, nie przemarzają zimą i wymagają jedynie prostego, radykalnego cięcia wczesną wiosną, co wybacza wszelkie błędy początkujących ogrodników.

Kiedy najlepiej sadzić powojniki do gruntu?

Najlepszym terminem na sadzenie powojników z uprawy pojemnikowej jest wczesna wiosna (od połowy kwietnia do maja) lub wczesna jesień (przełom sierpnia i września). W tych okresach gleba jest naturalnie wilgotna i nagrzana, co sprzyja szybkiej regeneracji i budowie silnego systemu korzeniowego przed nadejściem zimy lub letnich upałów.

Czego nie lubi powojnik?

Powojniki absolutnie nie tolerują ciężkich, gliniastych gleb z zastoiskami wodnymi („mokrych stóp”), które prowadzą do gnicia korzeni. Nienawidzą również silnie kwaśnego podłoża (np. czystego torfu) oraz konkurencji korzeniowej ze strony dużych krzewów lub ekspansywnych bylin posadzonych zbyt blisko ich podstawy.

Który powojnik najdłużej kwitnie?

Rekordzistką w długości kwitnienia jest odmiana 'Arabella’ należąca do grupy powojników bylinowych (Integrifolia). Przy odpowiednim podlewaniu i nawożeniu, roślina ta potrafi nieprzerwanie produkować nowe kwiaty od początku czerwca aż do późnego października, zmieniając z czasem ich barwę z fioletowej na jasnoniebieską.