Święta roślina indian meksykańskich - przypisywano jej właściwości magiczne i halucynogenne. Wieloletnie, częściowo zdrewniałe pnącze z dużymi, jasnozielonymi liśćmi. Kwiaty żółtawe, z ciemnym środkiem - kwitnie długo i obficie.
Pokrój;
Bylina, roślina pnąca lub płożąca o drewniejących łodygach dorastająca do 8 m długości.
Liście;
Ułożone naprzeciwlegle, zimozielone lub opadające na zimę. Liście złożone z 3 listków, podwójnie 3-listkowe lub nieparzystopierzaste.
Kwiaty;
Okrągłe, duże, o średnicy powyżej 5 cm, o barwie ciemnofioletowej. Obupłciowe, rzadziej rozdzielnopłciowe i rozmieszczone dwupiennie. Okres kwitnienia przypada od maja do października.
Bardzo obficie kwitnąca. Kwiaty intensywnie różowe, później jasnoróżowe, duże, luźne, pełne, miseczkowate, silnie pachnące. Liście ciemnozielone, duże. Pokrój szerokokrzaczasty, nieco zwisający, wzrost średniosilny.
Invicta jest odporna na najgroźniejszą chorobę agrestu - mączniaka amerykańskiego. Plonuje bardzo obficie, posiada duże owoce. Polecana do ogrodów przydomowych.
Należy do najpiękniejszych krzewów ozdobnych, niebywale atrakcyjne i reprezentacyjne. Wymagają wysokiej i stałej wilgotności powietrza, gleba powinna mieć odczyn kwaśny o pH 4,5. Najlepiej rośnie na półcienistych stanowiskach, ale dobrze znosi też silne nasłonecznienie. Sadzi się je w ogrodach i parkach najczęściej w grupach, jako podszycie pod drzewami. Kwitnie na przełomie maja i czerwca.
Najlepiej rośnie na glebach wilgotnych, choć wytrzymały jest również na susze. Pędy i starsze gałęzie są jaskrawoczerwone. Szeroko się rozrasta, ale można go przycinać. Dobrze znosi warunki miejskie. Sadzić pojedynczo lub jako nieformowany żywopłot. Wys. 180cm. Kwit. V - VI.
Odmiana o olbrzymich kwiatach w delikatnych odcieniach różu. Wymaga ona wysokiej i stałej wilgotności powietrza, gleba powinna mieć odczyn kwaśny o pH 5,5, najlepiej pokryta ściółką grubości 5-10 cm. Stanowiska osłonięte od wiatrów. Sadzi się je w parkach i ogrodach, najczęściej w grupach, jako poszycie pod drzewami.
Roślina o purpurowo-czerwonych kwiatach, posiada nierozgałęzioną łodygę, zgrubiałą u nasady i tworzącą bulwę okrytą suchymi łuskami. Liście żywozielone, mieczowate. W naszych warunkach kwitnie od lipca do września.
Mała juka o skróconym pniu, lub często bez pnia, z którego wyrastają twarde, wąskie, mocno wklęsłe liście. Jest szeroko rozpowszechniona w północnym Meksyku i południowo-wschodnich stanach USA, gdie rośnie nawet na wysokości 2400 m n.p.m. Bez większych szkód wytrzymuje duże spadki temperatur i zaliczana jest do najbardziej odpornych juk posiadających pień. Rośnie stosunkowo wolno, jednak jest bardzo łatwa w uprawie.
Ryby w oczku wodnym mogą być źródłem zarówno wielu radości, jak i masy kłopotów. Urządzając oczko wodne, już na samym początku powinniśmy wybrać właściwe gatunki i ilość ryb. Tylko właściwie pielęgnowane ryby będą dobrze czuły się w naszym oczku, a my wraz z nimi. W zbiorniku w którym zdecydowaliśmy się utrzymywać ryby, znacznie trudniej utrzymać jest bowiem równowagę biologiczną, zwłaszcza przy zbyt gęstej ich obsadzie.
Bardzo dekoracyjnie rosnąca roślina, kwitnie wczesną wiosną. Kwiat hipeastrum symbolizuje dumę po przekwitnięciu ścinamy, a jej łodyga zasycha. Rozmnażanie prowadzimy z cebul. Jako kwiat cięty może długo stać w wazonie.
Świerk ten został kupiony w maju 2004 roku w Barczewie. Świerk ten miał jasnozielone delikatne igły, a nowe, tegoroczne igły były w kolorze jasnożółtym. Także oprocz koloru oko przyciągał regularny stożkowy pokrój drzewka i jego gęsto rosnące igły. Drzewko widoczne na zdjęciu było przesadzane. Początkowo znajdowało się w towarzystwie cyprysika nutkajskiego, ale po latach byłoby przez tego cyprysika przykryte gałęziami. Teraz znajduje się w pobliżu ciemnozielonego cyprysika tępołuskowego i złotej tuji rheingold. Wiosną drzewko zwraca na siebie uwagę kolorem igieł, ale w ciągu lata staje się mniej widocze, gdy igły z jasnożółtych stają się zielone. Wiosną 2006 roku kupiłem jeszcze jednego takiego świerka, który posadzony został w zakątku z sosną żółtą i jodłą koreańską.
Ozdobny, dekoracyjny irys polecany na kwiat cięty. Posadzony w grupach stanowi ozdobę ogrodu. Liście szablaste,równowąskie. Kwiaty duże, żółto-brązowe. Kwitnie od kwietnia do połowy lipca. Wymaga gleby żyznej, gliniasto-próchniczej.