Prace w ogrodzie

Celem mocnego, radykalnego przycinania jest uzyskanie najefektowniejszego wyglądu kory lub liści zimą. Ta metoda cięcia jest bardzo podobna do metody opisywanej przed tygodniem.
Niektóre krzewy rozkwitają na pędach zeszłorocznych, przycięte jednak według tej metody nie rozkwitną wcale. Odpowiednio jednak nawożone dadzą przepiękne liście, nawet do trzech razy większe niż normalnie. Cięcie to da nam szansę otrzymania pięknego listowia.
Do omawianej grupy zaliczymy dereń biały, dereń rozłogowy, wiele gatunków wierzby, perukowca podolskiego, leszczynę długookrywową 'Purpurea' oraz odmiany bzu o złotych i purpurowych liściach.

W tych ogrodach, w których nie dysponujemy zbyt dużą przestrzenią, jabłonie i grusze możemy formować. Uzyskać możemy do wyboru: korony wachlarzowe, wrzecionowate, sznury skośne lub poziome.
Po uformowaniu podstawowego szkieletu drzewa, jabłonie i grusze przycinamy głównie pobudzając wzrost ostróg oraz bocznych kwitnących pędów.

Powszechnym, błędnym przekonaniem jest, że każdy krzew wymaga corocznego podcięcia. To błędna teza. Wiele z krzewów potrafiłoby przepięknie rosnąć bez najmniejszej naszej ingerencji. Jednakże na grupę krzewów, do której należą m.in. klon japoński, klon palmowy, świdośliwa, buddleja, moszenki, dereń kwiecisty, dereń kousa, leszczynowiec, gatunki irgi i trzmieliny, kalina, oczar, ketmia syryjska, lilak, gatunki magnolii zrzucające liście oraz ich mieszańce, korzystnie wpływa przycinanie.

Piękno ogrodu ma swoje odbicie w znajdujących się w nim kwitnących i zdrowych roślinach. Niezależnie od tego, czy ozdobne, drzewa są podstawowym elementem krajobrazu, zarówno w parkach jak i małych ogrodach. Drzewa i krzewy są czynnikiem, który kształtuje całą perspektywę, tworzy intymność oraz przestrzeń do wypoczynku i daje cień latem. Drzewa i rośliny potrzebują troskliwej i ciągłej opieki: dlatego też chcielibyśmy przedstawić kilka przemyśleń oraz istotnych wskazówek, potrzebnych do zapewnienia właściwej pielęgnacji.

Istotną czynnością jest cięcie krzewów zrzucających liście, których młode pędy rozkwitają już w pierwszym sezonie.
Mocno przycięte wczesną wiosną pędy wypuszczają silne pędy, zakwitające latem lub na początku jesieni. Pozostawione same sobie bardzo szybko staną się przekleństwem ogrodu, chaszczami pełnymi suchych gałązek, rozkwitającymi coraz to mniejszymi kwiatami.
Do grupy zaliczymy m.in., zrzucające liście odmiany prusznika, hortensję wiechowatą, wiśnię gruczołkowatą, tawułę drobną, tawułę Douglasa oraz tawułę japońską.