Roślina

Rodzaj z rodziny kosaćcowatych, ok. 100 gatunków występujących na półkuli północnej. Ze względu na oryginalne, różnobarwne kwiaty, wiele kosaćców uprawia się jako rośliny ozdobne. Wymagają średnio żyznej, przepuszczalnej gleby i słonecznego stanowiska. Kwitną w czerwcu.

Nowa, bardzo cenna odmiana klonu pospolitego. Liście bardzo ciemne, prawie czarnopurpurowe sztywne i silnie błyszczące. Doskonałe drzewo do sadzenia przy ulicy lub w dużym ogrodzie. Jest gatunkiem cienioznośnym, choć ładniej wybarwia się w pełnym słońcu. Dobrze rośnie na glebach przeciętnych, nie powinny być tylko podmokłe i zasolone.

Uprawa;
Kosaćce kłączowe są mało wymagające. Obficie kwitną w miejscach słonecznych, ale mogą też rosnąć w półcieniu i tam kwitnienie jest nieco dłuższe. Gleba powinna być przepuszczalna, raczej sucha. Rośliny pozostawia się na kilka lat w tym samym miejscu i dopiero, gdy są nadmiernie zagęszczone trzeba kłącza wykopać, podzielić i przenieść do świeżo przygotowanej gleby.
Dzielenie przypada po kwitnieniu, w drugiej połowie lata lub wczesną wiosną. Kłącza sadzi się poziomo, niezbyt głęboko, co 30-50cm.
Pielęgnowanie;
Najważniejsze zabiegi to odchwaszczanie, podlewanie w razie długotrwałej suszy oraz dokarmianie nawozem wieloskładnikowym, 2-3 krotne, od maja do lipca.
Przekwitłe kwiaty usuwa się, aby nie szpeciły roślin. Mieczowate liście są bardzo dekoracyjne aż do jesieni.

Jedno z najpiękniejszych pnączy, dotychczas jeszcze rzadko spotykane. Kwiatostany baldachogroniaste, płaskie z białymi, drobnymi kwiatami na obwodzie, liście na długich ogonkach, okrągławe, zielone jesienią żółte. Pędy miedzianobrązowe z łuszczącą się korą. Wytrzymała na niskie temperatury, wymaga gleb próchnicznych i wilgotnych. Dobrze rośnie w cieniu i półcieniu.