Bielenie drzew owocowych

Pobielony pień drzewa owocowego
Dodane przez: craigemorsels
Zdarzają się zimy ciepłe, pełne deszczów, pluchy i błota. Zdarzają się jednak również zimy ostre, powodujące przemarzanie roślin sadowniczych. Zewnętrznymi, łatwo dostrzegalnymi przez nas objawami uszkodzeń mrozowych są przemarznięcia konarów, pionowe pęknięcia pni i rany zgorzelinowe. Powstające przede wszystkim po okresowym ociepleniu i rozhartowaniu zewnętrznych tkanek kory i drewna. Sprzyjające warunki do powstawania takich ran występują najczęściej w styczniu i lutym, gdy w słoneczne dni pnie drzew i grubsze konary silnie nagrzewają się, a nocą podczas gwałtownego spadku temperatury pobudzone do życia tkanki przemarzają.
Powstawaniu uszkodzeń mrozowych na pniach i nasadach konarów drzew owocowych możemy zapobiec, bieląc je.

Pobielone pnie i konary drzew odbijają częściowo promienie słoneczne, dzięki czemu kora drzew mniej się nagrzewa i nie podlega w związku z tym tak dużym wahaniom temperatury w okresie zimy jak drzewa niezabezpieczone. Tym samym bielenie drzew w późniejszych wczesnowiosennym terminie jest już zupełnie bezzasadne.

Do bielenia najlepiej wykorzystać mleko wapienne. Samodzielnie przygotować możemy mieszaninę wapna rozpuszczonego w wodzie, w ilości około 2 kilogramów wapna na 10 litrów wody, z dodatkiem krowieńca lub gliny. Dodatek ten zapobiegnie szybkiemu spłukiwaniu mieszanki podczas deszczu. W przypadku spłukania mieszanki przez deszcz, powtórzmy czynności nawet kilkukrotnie.

Po przygotowaniu mieszaniny, dokładnym jej wymieszaniu, nanosimy ją pędzlem na pnie i grubsze konary drzew. Pamiętajmy, by południową stronę konarów i pni pomalować nieco wyżej. Od tej strony drzewa nagrzewają się najsilniej, ryzyko wystąpienia uszkodzeń jest więc z tej strony dużo wyższe.

Bielenie możemy przeprowadzić nie później niż na początku stycznia.
Innym sposobem ochrony drzew przez mrozami jest owijanie pni papierem lub słomą, nigdy folią.
Musimy pamiętać również o genetycznych uwarunkowaniach drzew. Najbardziej odpornym na niską temperaturę gatunkiem jest jabłoń, znosząca temperatury nawet do -35°C. Następne w kolejności są wiśnia, śliwa i czereśnia znoszące temperatury nawet do - 30°C, grusza i morela znoszące temperatury nawet do -25°C, orzech włoski znoszący temperatury od -20 do -25°C oraz brzoskwinie znoszące temperatury nawet do -20°C. Krzewy owocowe wykazują wyższą wytrzymałość na mróz niż niektóre gatunki drzew. Z roślin jagodowych najbardziej wrażliwe są truskawki. Również w obrębie każdego gatunku będzie istniało ogromne zróżnicowanie pomiędzy odmianami. Antonówka, Lobo, Ligol, Delikates, czy Cortland będą bardziej odporne na niskie temperatury niż Gala, Jonagold, czy Szampion.

Dużo łatwiej przemarzną drzewa stare, osłabione chorobami. Dużo odporniejsze będą młodsze drzewka, jeśli okopczykujemy je do wysokości około 50 centymetrów, wyściółkujemy, czy też okryjemy je śniegiem. Pamiętajmy, że korzenie przemarzają w temperaturach wyższych o około 10°C niż część nadziemna.
Zaczerpnięte z: www.projektoskop.pl
Dodane przez: e-ogrody.com
2009-06-04 12:25:34
Brak komentarzy
Dodaj pierwszy komentarz do tego artykułu!
Dodaj komentarz
Zaloguj lub Zarejestruj się, aby opublikować komentarz!